Dit ben ik

MEET THE TEAM: Vlnr: Kars – Ym – Diede – Max – BJ (nov 2017)

Ik ben Ymkje. Moeder van deze drie. 

Een drieling. Het was 1 november 2016 toen zij onze wereld voor het eerst deden schudden. De eerste echo, doodsbang dat er he-le-maal niets te zien zou zijn… Er was zéker iets te zien. Drie vrolijke knipperlichtjes, die op 23 april 2017 wat aan de vroege kant ter wereld kwamen.

Nu, bijna 2 jaar verder, genieten we volop van onze drie eigenwijze dreumesen, die een goede driftbui op zijn tijd niet schuwen. Beginnen onze nachten zowaar weer een beetje op normale nachten te lijken. En durf ik te zeggen dat we stukje Happy and Balanced Family inmiddels aardig in de vingers hebben.

MEER DAN MOEDER

Maar ik ben meer dan alleen moeder van. Ik ben sportfanaat. Gezelligheidsdier. Maar soms ook een onwijze einzelgänger. Hou van gezond voer, maar vind borrelen met goede hapjes, lekkere wijn en fijn gezelschap het beste wat er is. Geniet van mooie reisjes, maar gedij ook prima op de bank onder een kleedje met BJ (mijn 😍) en Netflix (nu: The Blacklist).

GRONINGEN

Ooit (2003) studeerde ik psychologie in Groningen (de mooiste stad van Nederland), maar halverwege switchte ik naar de PABO. In mijn laatste jaar ging ik naar het buitenland. Waar iedereen linksaf ging naar Curaçao, ging ik rechtsaf. Nepal moest het worden. In mijn eentje. Cultuurshock tot en met, maar o wat was het leerzaam. En mooi. Ooit ga ik nog terug.

AAN DE BAK

Na mijn studie kon ik direct fulltime aan de bak. Een klas vol pubers, die wat extra aandacht konden gebruiken. Het paste bij me. Was nét even anders dan anderen deden en vooral: het daagde me tot op mijn tandvlees uit. Heerlijk (en regelmatig megafrustrerend). 

IN THE NAME OF LOVE…

Inmiddels schrijven we 2011. Ik leerde BJ (beter) kennen. Opeens was de vonk daar. Geholpen door een flinke zak borrelnoten (goed verhaal, bewaar ik voor later). Op 23 april konden we niet meer om elkaar heen: het was AAN (voor de oplettende lezer: ik heb iets met die datum :) ). Onhandig: hij woonde in Haarlem.

Na een jaartje op en neer tussen Groningen en Haarlem, waren we het pendelen zat. Baan opgezegd (met een beetje pijn, want o, wat had ik het fijn) en hup, spullen in een bus naar Haarlem. Tijd voor een nieuwe start.

Nog voor de bus gevuld was, had ik een andere baan gevonden. Leuke school, nog meer uitdaging. Vol enthousiasme vloog ik alles aan. Voor het gemak rende ik even voorbij aan het feit dat het wel heel veel verandering tegelijk was. Samenwonen, andere kant van het land, nieuwe baan, wat heftigheid in de familie… Binnen een jaar zat ik opgebrand thuis. Het was opeens te veel. Of beter: ik negeerde alle signalen die me langzaam waarschuwden dat het teveel werd.

… EN DOOR!

Een paar pijnlijke, maar leerzame maanden volgden. Ik leerde mezelf steeds een beetje beter kennen. Leerde dat stil staan soms beter is dan rennen. Leerde te praten over wat me bezighield. Te kiezen voor dingen die ík belangrijk vind. Mijn hart meer en meer te volgen.

Aan halve maatregelen doe ik niet. Ik nam ontslag en begon met een Master. Stond nog op mijn wensenlijstje. Organisatiewetenschappen werd het. Hier bleek de liefde voor psychologie er absoluut nog te zitten: ik studeerde af op gedrag en verandering. Ook begon ik met Crossfit. Ik werd fitter, zat beter in mijn vel. Ik leerde dat gezond zijn een combi van fysiek en mentaal moet zijn (meer lezen? Klik HIER). 

KLUSDUMMIES

2015 werd het jaar waarin we het drukker hadden dan ooit: tussen afstuderen, werken en sporten door vonden we samen ook nog tijd om een klushuis te verbouwen. 2 klusdummies met een missie. Op dat moment kon ik me absoluut niet voorstellen dat het leven nóg drukker kon zijn dan dit (life before triplets :) ).

VAN FITGIRL NAAR TRIPLETMOM

We knalden met een groots doel voor ogen: een klein paleisje waar we een gezinnetje konden stichten. Met één, wie weet ooit wel twee kindjes… We droomden en wachten af… Het wachten duurde lang, maar werd met een beetje medische hulp beloond: driedubbel zelfs! (Hoe dat verliep, lees je HIER.)

Inmiddels deed ik op mijn werk alles wat ik leuk vond: werken met pubers én projecten leiden die onze school steeds een beetje beter maakten. Tot daar onze drie mooie mannetjes waren. De combi werk en thuis was pittig. Grillige nachten, drukke dagen… Ik was moe en laadde amper weer op. Hoe drukker het werd, hoe minder ik uit mijn handen kreeg. Ik keerde in mezelf, werd kortaf… Ik herkende de signalen: mijn batterijtje liep weer langzaam leeg

FRIESLAND

In de zomer van 2018 grepen we in. En van de halve maatregelen zijn we niet. Op zoek naar meer rust en ruimte thuis én in onze koppies, verkochten we ons paleisje in Haarlem. Toe aan een maatje groter. Waar drie jongetjes kunnen rennen en ravotten. We maken heel binnenkort de oversteek naar Friesland, waar een prachtig huis op ons staat te wachten. Absoluut gevalletjeToo Good To Be True.

MULTIPLYME

En ik nam ontslag. De baan – hoe leuk ook – past niet bij dit leven. Een doodenge stap, want ‘wat krijg je ervoor terug?’. Ik kan je zeggen: een heleboel. Te beginnen bij rust. En nieuwe kansen. Al snel ontstond MultiplYMe, mijn eigen bedrijf. Hier lees je over ons. Daily life met drieling. Wat naast intens mooi ook gewoon intens is. 

Maar waar ik je ook wil helpen. Je uitdagen, prikkelen, inspireren om dichterbij jezelf te blijven. Meer te doen van wat jou blij maakt. Je helpen regie te pakken en positief te zijn, ook als dingen gewoon even shit zijn. Je hart te volgen en eerlijk te zijn tegen jezelf: word jij blij van de dingen die je doet? 

Soms zijn het grote keuzes, die je leven (een klein beetje) op zijn kop zetten, zoals verhuizen, je baan opzeggen. Maar vaak zit het ‘m ook in kleinere dingen. Bewust je tijd indelen, momentjes voor jezelf pakken, goed voor jezelf zorgen. Daarvoor is het belangrijk dat je weet wat je nodig hebt, wat jij belangrijk vindt. En als jíj goed voor jezelf zorgt, kun je dat ook voor anderen doen!

Meer weten? Neem contact met me op via ymkje@multiplyme.nl

Leuk dat je volgt!

Ymkje